Τετάρτη, 15 Ιανουαρίου 2014

Καπως ετσι μας παιζουνε και μεις καπως ετσι χορευουμε.

Καθε μερα που περναει βγαινει και κατι καινουργιο στην επιφανεια, κανοντας το πραμα δυσαναγνωστο, μπερδευοντας μας ακομη περισσοτερο.
Και ξερετε.......οταν αρρωστησεις, θα πρεπει απο την αρχη, να κανεις τη σωστη θεραπεια.
Αν ξεκινησεις λαθος, το ενα φερνει τ'αλλο, ξεχνας το προηγουμενο, ερχεται κατι πιο βαρυ, τα προβληματα συσσωρευονται, εσυ συνεχως ''πολεμας'' το πιο προσφατο, αλλα το σωμα καταπονειται, εξασθενει, επερχεται κοπωση και....απογνωση.
Καποια στιγμη μοιραια αποδεχεσαι την παθογενεια, παραδιδεσαι περιμενοντας απο τον ''υψιστο'' να κανει οτι ναναι αρκει να σωθεις, αδιαφορωντας για το τι εφταιξε και εφτασες μεχρι εκει, κοιτας μονο να σωθεις.
Καπως ετσι μας παιζουνε και μεις καπως ετσι χορευουμε.
Σταδιακη εξαθλιωση, μπερδεμενες διαγνωσεις, ''λαθος συνταγες'' μεχρι το ανοσοποιητικο συστημα της κοινωνιας να καταστραφει και να δεχεται τα παντα.
Το γενικο συμπερασμα παντως ειναι οτι οι θεραπειες και οι εγχειρησεις ειναι απολυτως πετυχημενες, ετσι ωστε ο ασθενης να βρισκεται σε διαρκες κωμα.
Μονη λυση;
Να αλλαξεις νοσοκομειο και θεραπεια, πριν συναντησεις τον....υψιστο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου